Η Ρομπόλα είναι άραγε η
καλύτερη λευκή ελληνική ποικιλία;
Χρώμα ανοιχτό λαμπερό πρασινοκίτρινο. Έντονα και καθαρά αρώματα λευκών λουλουδιών λευκόσαρκων φρούτων και εσπεριδοειδών. Μπορείτε να τους δώσετε (από λεμόνι μέχρι νεράντζι) όποιο όνομα θέλετε χωρίς να πέσετε έξω. Στόμα γεμάτο, σχεδόν πλούσιο που ξεκινάει με τη γλύκα να κρατάει ελάχιστα την κυριαρχία της, αφού δευτερόλεπτα μετά η οξύτητα κερδίζει τον πρώτο ρόλο. Στην επίγευση μένει η δροσιστική οξύτητα και μια πλειάδα φρέσκων και καθαρών αρωμάτων με τα εσπεριδοειδή να κυριαρχούν.
Η βαθμολογία 86/100 είναι αποτέλεσμα της καθαρής και έντονης παρουσίας των αρωμάτων του σταφυλιού (εσπεριδοειδή) μαζί με αυτά της ζύμωσης (λευκόσαρκων φρούτων), με τα ποικιλιακά αρώματα να κυριαρχούν πάνω στα αρώματα της ζύμωσης. Εάν ως κομψότητα ορίσουμε το συνδυασμό ύπαρξης έντασης και πολυπλοκότητας, σε συνδυασμό με απουσία ελαττωμάτων αυτό το κρασί την κερδίζει, χάρη στα αρώματα που το οδηγούν σε αυτήν αβίαστα. Για παράδειγμα, το Μοσχάτο μπορεί να είναι μια αρωματική ποικιλία αλλά κανείς δεν μπορεί να την χαρακτηρίσει κομψή αφού απουσιάζει η πολυπλοκότητα. Όταν βρίσκεται στη νιότη της είναι μάλλον η πιο σύνθετη αρωματικά ελληνική ποικιλία. Στο στόμα η οξύτητα το κατακλύζει χωρίς όμως να ενοχλεί, αφού κάθεται πάνω σε ένα χορταστικό γευστικό υπόβαθρο. Είναι σε τέτοια δόση ώστε να του δίνει μια περιορισμένη τραχύτητα, που γίνεται όμως χάρη στο γεμάτο σώμα της ευπρόσδεκτη. Το μεγάλο προσόν αυτού του κρασιού είναι το στόμα με την οξύτητα να στηρίζεται θαυμάσια στον γευστικό του πλούτο. Η ποιότητά του βασίζεται στην πρώτη υλη, τόσο περιορισμένη σε στρεμματική απόδοση. Αυτό φαίνεται στο συμπυκνωμένο γευστικά σώμα της που αποτελεί και το κριτήριο ποιότητας για κάθε κρασί από οποιαδήποτε ποικιλία και αν προέρχεται. Καλλιεργημένη εκτός ζώνης και εκτός νησιού δίνει σχετικά πενιχρά αποτελέσματα, αφού η υψηλή στρεμματική απόδοση της αραιώνει τη συμπύκνωση της. Για αυτό σωστά συμπεριέλαβε στην ονομασία προέλευσής της και το όνομα του νησιού.
Αυτό που δεν έχει δείξει ακόμη η ποικιλία αυτή είναι η ικανότητα της να ωριμάζει όπως κάνουν οι μεγάλες ξεχωριστές ποικιλίες όπως το Chardonnay. Όταν πέσει η αυλαία των εσπεριδοειδών – τερπενικών αρωμάτων της, δείχνει να καταρρέει αρωματικά. Δεν έχω δει μέχρι σήμερα καλά παλιωμένη Ρομπόλα. Ίσως θα χρειαζόταν λίγη ακόμη ωρίμανση και περισσότερη αλκοόλη ακόμη για να το επιτύχει. Η ποικιλία Ρομπόλα, μέσα στη ζώνη της Κεφαλληνίας, όταν αποφεύγει την παγίδα του χρόνου και της οξείδωσης που πολύ συχνά εμφανίζει, καταφέρνει να είναι σοβαρή υποψηφιότητα για τη καλύτερη λευκή ελληνική ποικιλία. Όμως το Ασύρτικο της Σαντορίνης, μάλλον χάρη στην πλούσια του αλκοόλη του, υπερτερεί σαφώς στην παλαίωση και είναι ο τελικός νικητής.
Τιμή στην Κάβα Ανθίδης: € 12,00