Ο ξυλόφουρνος κατέχει προνομιακή θέση στο φούρνο-μινιατούρα με τη μανιάτικη αρχιτεκτονική και τους πέτρινους τοίχους. Στη βιτρίνα και τα ξύλινα ράφια φιγουράρουν καθημερινά ζυμωτό χωριάτικο ψωμί, χειροποίητες πίτες, δελεαστικά εδέσματα, όπως μουστοκούλουρα, κριτσίνια και τραγανά λαλάγγια, καθώς και τοπικά προϊόντα, ανάμεσά τους ελιές, κάπαρη και μυρωδικά από τον Ταΰγετο.
Στα καλούδια του φούρνου βρίσκονται και δυο αγαπημένες μου νοστιμιές – η στριφτή τυρόπιτα και η τραβηχτή, μια από τις περίφημες δημιουργίες της Μάνης. Η στριφτή τυρόπιτα είναι χάρμα οφθαλμών και γεύσης – ήπια λιπαρή με τραγανό φύλλο και βουτυράτη, ελάχιστα αλμυρή, γέμιση. Η κυρία Άντζελα, μαμά της οικογένειας και «βασίλισσα» της κουζίνας, ανοίγει το φύλλο και το κόβει σε λουρίδες. Τις γεμίζει με μείγμα από τυρί φέτα και γιαούρτι, τις στρίβει και τις βάζει στον ξυλόφουρνο για να ψηθούν. Για την τραβηχτή, λόγο έχει το τηγάνι. Όπως φαίνεται, η έμπειρη μαγείρισσα είναι μαστόρισσα και σε αυτό. Με ελάχιστα υλικά (αλεύρι, νερό, αλάτι και λίγη μαγιά) φτιάχνει το ζυμάρι. Το αφήνει να «ξεκουραστεί» και να φουσκώσει, το κόβει σε κομμάτια και τραβάει τις άκρες τους μέχρι να πάρουν το σχήμα που θέλει. Λάδι στη ζύμη δεν βάζει για να μην βγει η τραβηχτή λιπαρή. Το αποτέλεσμα είναι μια εθιστική, αφράτη και χρυσαφένια στην όψη, πιτούλα, που μπορεί κανείς να γευθεί σκέτη αλλά και με μέλι ή κίτρινο τυρί.
Αξίζει να σημειωθεί πως η τραβηχτή, όπως και το πλιγούρι, ο τραχανάς και οι ρεβυθοκεφτέδες, είναι ένα από τα περίφημα «φαγητά της φτώχειας». Αν και γεννήθηκαν σε εποχές πολέμου και οικονομικής ανέχειας, στις μέρες μου έχουν κλέψει τις καρδιές τόσο των κατοίκων όσο και των επισκεπτών της χώρας μας.
Info: Πλατεία 17ης Μαρτίου 1821, Αρεόπολη 23062, Τηλ.: 2733 051226
*Φωτογραφία: Άννα Τασιούλα