Το οινοποιείο από τα Θηράμονα της νότιας Κεφαλονιάς είναι ένα από τα πλέον boutique του νησιού, μιας και έχει επικεντρωθεί σε κρασιά εξαιρετικά περιορισμένης παραγωγής από γηγενείς ποικιλίες. Μάλιστα στην συντριπτική τους πλειοψηφία αυτά προέρχονται από μεγάλης ηλικίας και μικρής παραγωγής αμπέλια, κάποια εκ των οποίων είναι προφυλλοξηρικά (ή στην χειρότερη περίπτωση αυτόριζα!)
Οι πρώτες 3 ποικιλίες που αναφέρθηκαν στην εισαγωγή έχτισαν το premium προφίλ του παραγωγού, ο οποίος προσφάτως επιχειρεί και στο ξηρό Μοσχάτο αφού προηγουμένως φροντίσει να μας χαρίσει μια εκπληκτική γλυκιά ΠΟΠ εκδοχή του.
Όπως και η τελευταία έτσι και το ξηρό Artana προέρχεται από ημιορεινά (300μ) κομμάτια στην πλαγιά του Άγκωνα, που βρίσκονται εντός της ΠΟΠ ζώνης. Βέβαια η ονομασία προέλευσης αφορά μόνο σε γλυκά κρασιά οπότε αυτή η ετικέτα «περιορίζεται» στο status ΠΓΕ Πλαγιές Αίνου.
Η οινοποιημένη σε δεξαμενή cuvee των μόλις 1590 φιαλών διαθέτει ένα υποκίτρινο χρώμα που υπενθυμίζει την νιότη της με αρκετές πράσινες ανταύγειες και ένα σχετικά ντροπαλό άρωμα που πάντως για την χαμηλή του ένταση αποζημιώνει με χαρακτηριστική τυπικότητα. Ο δυόσμος και ο βασιλικός προσφέρουν μια φοβερή φρεσκάδα όμως η σαφής επικράτηση του λάιμ δεν καθιστά αυτό το Μοσχάτο …εύκολο.
Εύκολο όμως δεν είναι ούτε το στόμα, αφού στο ελαφρύ, μαλακό, χαμηλόβαθμο στυλ της άλλης πλευράς της νησιωτικής Ελλάδας το Artana αντιτάσσει φοβερή οξύτητα, 14% αλκοόλ και ακόμα και μια ιδέα τανινών!
Έτσι χωρίς να χάσει την ελαφράδα και το σκέρτσο του αυτό το Μοσχάτο ανεβάζει την πήχη της κλάσης και της πολυπλοκότητας, πήχης που ανεβαίνει ακόμα περισσότερο αν σερβιριστεί στους 9-11οC και στο μικρό Stolzle Exquisit White των 35cl. Μάλλον ένα Μοσχάτο που προτιμά τις προκλήσεις ενός τραπεζιού παρά τον εύκολο ρόλο του απεριτίφ, θα εντυπωσιάσει πλάι σε πράσινα σπαράγγια, τηγανιτά κολοκυθάκια, καλαμάρι στη σχάρα αλλά και σε ζυμαρικά με πέστο.
Οι πρώτες απόπειρες αυτού του ξηρού Μοσχάτου δεν ήταν απόλυτα πειστικές, όμως η οινολόγος Κική Σιαμέλη φαίνεται ότι κατάφερε να ξεκλειδώσει σχεδόν όλες τις ποιοτικές πόρτες του. Μάλιστα μόνο η χαμηλή αρωματική ένταση είναι αυτή που με αποτρέπει από το να το χαρακτηρίσω ως το κορυφαίο εγχώριο Μοσχάτο που έχω δοκιμάσει και να του δώσω μια ακόμα μεγαλύτερη βαθμολογία, κάτι που ίσως συμβεί μετά από παλαίωση 1-2 ετών. Προφανώς η τιμή των 22€ δεν ακούγεται διόλου χαμηλή για ένα Μοσχάτο, όμως όσοι είναι εξοικειωμένοι με την δουλειά του Κεφαλλονίτικου οινοποιείου δεν θα εκπλαγούν. Και όσοι το φέρουν στο ποτήρι τους δεν θα κλάψουν ούτε 1€!
Βαθμολογία: 8/10