Να ξεκινήσω από τα αυτονόητα. Προσωπικά θα ήθελα το Nammos στην Ψαρού να είχε παραμείνει ίδιο και απαράλαχτο με όταν άνοιξε, το 2003. Με το νησί σε φάση εντελώς διαφορετική, με τους φίλους μας στις διπλανές ομπρέλες, και με αποστάσεις ανάμεσα τους, με τα αυθόρμητα γλέντια μας, και βέβαια, με μας στα late 30’s μας, ανέμελους και εντελώς απροετοίμαστους για όσα θα μας συνέβαιναν στο μέλλον.
Όμως δυστυχώς ο χρόνος δεν γυρίζει πίσω, εμείς μεγαλώσαμε, οι εποχές άλλαξαν, η κρίση και τα μνημόνια έφεραν groundbraking ανακατατάξεις, η Μύκονος δεν είναι πια το νησάκι μας αλλά ένας διεθνής προορισμός από τους διασημότερους και ακριβότερους στον κόσμο, και μαζί της άλλαξαν και τα μαγαζιά, και οι άνθρωποι, και το lifestyle της γενικότερα. Και μέσα σε αυτό το πλαίσιο, πέρα και έξω από αναπολήσεις και νοσταλγίες, έχει τεράστιο ενδιαφέρον ο τρόπος με τον οποίο το Nammos από ένα πανέμορφο beach restaurant έγινε global brand καταρχάς, και ένα ολοκληρωμένο, μοναδικό και απόλυτα unique project το οποίο πολλοί ζήλεψαν αλλά κανείς δεν καταφέρνει να μιμηθεί, στην συνέχεια.
Δεν θα διηγηθώ πάλι την ιστορία από την αρχή, την έχω γράψει πολλές φορές μια που είχα την τύχη να την έχω ζήσει κυριολεκτικά από την αρχή της. Θα προσπαθήσω όμως να μεταφέρω τις σκέψεις και τις εντυπώσεις μου από το Nammos που έζησα φέτος το καλοκαίρι, έχοντας ένα κενό δεκαετίας που μου έδωσε την δυνατότητα και την ευχέρια να παρατηρήσω όλη την τεράστια αλλαγή ολοκληρωμένη.
Και έτσι, θα ξεκινήσω από το συμπέρασμα. Το Nammos Mykonos - ή καλύτερα το Nammos World μια που το handle του στο Instagram εκφράζει πάρα πολύ καλύτερα το σημερινό του concept- είναι ένα παράλληλο σύμπαν στημένο στην εντέλεια, μια βαριά βιομηχανία ultra luxury τουρισμού που θα μπορούσε να βρίσκεται σε οποιονδήποτε σούπερ γκράντε καλοκαιρινό προορισμό της υφηλίου, αλλά είναι προσγειωμένο στην Ψαρού της Μυκόνου.
Πίσω από όλα αυτά - τον αριστοτεχνικό σχεδιασμό, την αδιανόητη προσοχή στην παραμικρή λεπτομέρεια, το άψογο service, την μοναδική αισθητική, την εξαιρετική και σταθερή ποιότητα του φαγητού που σερβίρεται για πάνω από 1500 άτομα καθημερινά, το consierge στην πιο εξελιγμένη και posh μορφή του με ελικόπτερα, αυτοκίνητα και σκάφη να μεταφέρουν τους πελάτες από και προς οπουδήποτε, τα εκπληκτικά shows που αδικούνται από την αναπαραγωγή τους στα social media, και που μοιάζουν παράταιρα εκ πρώτης άποψης με μια κυκλαδίτικη παραλία αλλά τελικά δεν είναι καθόλου, τα extravagant parties, τα μαγαζιά των μεγαλύτερων οίκων μαζεμένα στο ωραιότερο ίσως mall της Ευρώπης αν όχι του κόσμου, και ένα σωρό άλλα- βρίσκεται ένας άνθρωπος.
Δύο για την ακρίβεια, μια που ο Σάμμυ Ιμπραήμ, φίλος και συνέταιρος του Ζαννή Φραντζέσκου από την πρώτη μέρα, είναι εκείνος που κρατάει στα χέρια του ολόκληρο το γαστρονομικό κομμάτι του Nammos από τις συνταγές και την εκτέλεση μέχρι την εύρεση και την προμήθεια των καλύτερων υλικών από όλον τον κόσμο και την εκπαίδευση του προσωπικού, βάζοντας το δικό του λιθαράκι και το προσωπικό του στίγμα στο τελικό αποτέλεσμα μέσα από μια πορεία που περιγράφεται μαγικά στο βιβλίο 20 years Nammos, όμως το όνειρο, και η μεταφορά του στην πραγματικότητα, δεν μπορούν παρά να πιστωθούν στον Ζαννή.
Καθισμένη ένα πρωί του Αυγούστου στο ολοκαίνουριο Nammos Cafe, στις παρυφές του Nammos Village, και κοιτάζοντας όλα όσα απλώνονταν γύρω μου, συνειδητοποίησα πως το Nammos Mykonos έτσι όπως είναι σήμερα, είναι στην πραγματικότητα ο κόσμος του Ζαννή. Το προσωπικό του πριγκιπάτο.
Είναι ότι αγαπάει, και ότι τον έχει σμιλέψει και εξελίξει, συγκεντρωμένο σε μια από τις ωραιότερες παραλίες του δικού του νησιού. ο Jardin Exotique του Monte Carlo, της πόλης στην οποία ζει μόνιμα τη τελευταία δεκαετία με την οικογένεια του, έχει μεταφερθεί σε μια μικρογραφία του σε όλη την πυκνή βλάστηση γύρω από το Nammos Village, με εκατοντάδες σπάνια φυτά, δέντρα και λουλούδια να δημιουργούν ένα ονειρικό περίβλημα για αυτό το pocket εμπορικό κέντρο που συγκεντρώνει κάποια από τα πιο αγαπημένα του και πιο iconic διεθνή brands.
Η Κυανή Ακτή, εκπροσωπείται στη εντέλεια από το café Nammos με τα τυρκουάζ τραπεζάκια και τις ασορτί ομπρέλες, τα φρεσκοψημένα κρουασάν και τα νόστιμα petit pains farcis. Τα super cars φιλοξενούνται στο υπόγειο parking με το άψογο valet service, τα ελικόπτερα προσγειώνονται ολημερίς στο ελικοδρόμιο της πλαγιάς, ενώ τα Riva – νομίζω το μεγαλύτερο του φετίχ- πηγαινοέρχονται από και προς τα δεκάδες mega σκάφη που αράζουν στα βαθιά βάζοντας τα γυαλιά στα μεγαλύτερα yacht shows του κόσμου.
Η πολυτέλεια που είναι κομμάτι της ύπαρξης του, του πυρήνα του – και αυτό σας το λέω έχοντας μείνει στο σπίτι του όχι σήμερα που είναι αυτός που είναι αλλά όταν ξεκινούσε ακόμα την πορεία του προς το όνειρο του- είναι παντού. Στις ξαπλώστρες με τα υφάσματα Loro Piana, στις αφράτες πετσέτες, στα σερβίτσια, στις καμπάνες Riva που προσφέρουν privacy και extra pampering σε μια παραλία που σείεται από κόσμο και μουσικές όλη μέρα, στα amenities, στο service που προλαβαίνει τις επιθυμίες του πελάτη πριν προλάβει να γνέψει…
Στο ίδιο service που αντικατοπτρίζει και τον χαρακτήρα του, τις αποστάσεις που κρατάει όχι γιατί είναι σνομπ όπως πιστεύουν πολλοί αλλά γιατί είναι εξαιρετικά private person, ένα service άψογο μεν - ένα μελίσσι 500 ανθρώπων που εργάζονται σαν καλοστημένο μπαλέτο σε συνθήκες κανονικού πολέμου κάθε μέρα για 4 μήνες τον χρόνο- αλλά χωρίς γελάκια και περιττές αβρότητες με τους πελάτες.
Η αγάπη του για ότι extravagant και plus είναι επίσης εκεί, σε διάφορες εκφάνσεις. Από τον Blue, τον μπλε παπαγάλο που όχι απλά ζει στο Nammos σαν πρίγκηπας – φέτος γιόρτασε τα έβδομα γενέθλια του με πάρτι και τούρτα που θα την ζηλεύαμε όλοι, και πρόσφατα απέκτησε και αρραβωνιαστικιά- αλλά έχει και Instagram account με 2500 followers, πολύ περισσότερους δηλαδή από τον μέσο χρήση, και τα μπαλέτα στην παραλία για τα οποία φέτος μιλούσε όλο το νησί και με τα οποία στέναξαν τα social media, μέχρι τα lives με super famous DJ’s από όλον τον κόσμο και τα πάρτι για σούπερ πλούσιους και διάσημους πελάτες τα οποία ζαλίζουν με την οργάνωση τους, τα πάντα, είναι όσο πιο top είναι ανθρωπίνως δυνατόν.
Αυτός είναι ο κόσμος του Ζαννή - international, ultra luxurious, με εμμονή στην τελειότητα της εικόνας, με rich and famous people around, extravagant και ελαφρώς aloof- έτσι είναι και το Nammos. Κατ΄εικόνα και καθ’ ομοίωση του.
Επιστρέφοντας εκεί από όπου ξεκινήσαμε, το Nammos Mykonos είναι μια συνολική εμπειρία που προφανώς δεν απευθύνεται σε όλους, αλλά που αξίζει να την ζήσει κανείς έστω και για μια φορά αν μπορεί.
Και τελικά, δεν έχει σημασία αν ταιριάζει ή όχι με την Μύκονο ως Κυκλαδονήσι ανάλογα με την αισθητική και την άποψη του καθενός μας, γιατί το συγκεκριμένο Nammos – που είναι ένα και μοναδικό και καμιά σύγκριση δεν έχει με τα διεθνή παραρτήματα του- καλώς ή κακώς δεν ορίζεται πια από το νησί. Ίσως γιατί το έχει καθορίσει.