Από την ίδρυση του το μακρινό 1966, το οινοποιείο από το Αλάγνι Ηρακλείου χαρακτηρίζεται για τον τυχοδιωκτισμό του. Όχι όμως με την μεταφορική, συνήθως αρνητική έννοια της λέξης, αλλά με αυτή που ενέχει τα στοιχεία της αναζήτησης και της ανάληψης ρίσκου για την επίτευξη των στόχων.
Αρχικά αυτός ο «τυχοδιωκτισμός» επικεντρώθηκε σε ποικιλίες, με αποτέλεσμα την διάσωση και ανάδειξη ξεχασμένων ποικιλιών της Κρήτης όπως το Πλυτό και το Δαφνί. Σήμερα έχει μεταφερθεί στο αμπέλι, με την σειρά Micro Batch να βάζει στο κέντρο του ενδιαφέροντος αμπελοτόπια με ιδιαίτερα terroir.
Το Νο1 είναι (όπως φαντάζεστε άλλωστε) η πρώτη cuvee που υπηρέτησε αυτό το εγχείρημα και εκφράζει την φυσιογνωμία του cru «Μαύρο Σπήλι», ενός γεμάτου πηλό ιζηματογενούς κομματιού που βρίσκεται στο γνώριμό στον παραγωγό Αλάγνι και σε υψόμετρο 500 μέτρων. Αυτό το ορεινό plot έχει φυτευτεί με Λιάτικο που έχει δημιουργηθεί από αιωνόβιες κληματίδες της Σητείας, με τον χαμηλής απόδοσης καρπό να έχει ζυμωθεί αυθόρμητα και να έχει ωριμάσει για 3 μήνες σε παλιά βαρέλια.
Όσοι γνωρίζουν τον τρομακτικά ευαίσθητο χαρακτήρα του Λιάτικου θα κατανοήσουν αυτόν τον ευγενικό χειρισμό και θα «συγχωρήσουν» τις έντονα καφετιές ανταύγειες, που στην αντίληψη των μη εξοικειωμένων με την ποικιλία δεν συνάδουν διόλου με τη νιότη του.
Παράλληλα όμως το σκούρο ρουμπινί χρώμα και η δυσκολία να διαβάσουν κάτι που βρίσκεται πίσω από το ποτήρι θα τους πονηρέψει για πολύ καλή συμπύκνωση. Κάτι που θα επιβεβαιωθεί αρωματικά επιτρέποντας στο ξεχωριστό σταφύλι να ξεδιπλώσει το πολύπλοκο μπουκέτο βρεγμένων φύλλων, καραμέλας, κορόμηλου, άγουρης βανίλιας και καπνού.
Είναι δύσκολο να μην γράψεις «ελαφρύ σώμα» ακόμα και για 15αρια Λιάτικα, όμως εδώ το Μαύρο Σπήλι φλερτάρει με το μέτριο. Την ίδια στιγμή αφήνει την ζυγαριά να γείρει λίγο προς της επιθετικότητα, αφού η εξαιρετική οξύτητα σιγοντάρεται από τανίνες που κολλούν στην υπερώα a la Ξινόμαυρο!
Η ποικιλία αγαπά τα ποτήρια με σχετικά επίπεδο πάτο με το Grassl Liberte να το επιβεβαιώνει. Ακόμα όμως και ένα τέτοιο Λιάτικο απαιτεί θερμοκρασίες ροζέ 12-14ο C προκειμένου να υψώσει τη φωνή της συμπύκνωσης, ενώ στο τραπέζι απαιτεί πιάτα με γήινα στοιχεία (κρέατα με μανιτάρια, γίγαντες φούρνου), ζυμαρικά με κιμά, αλλά και ριζότο με λιαστή ντομάτα.
Οι οπαδοί των βαρελάτων, μαύρων, υπέρπυκνων κρασιών γυμναστηρίου με βεβαιότητα δεν θα εκτιμήσουν τίποτα από τα παραπάνω, όσοι όμως αγαπούν κρασιά με πραγματικό χαρακτήρα ας διαθέσουν τα 18€ και ας φέρουν την ξεχωριστή προσωπικότητα του Micro Batch No 1 στο ποτήρι τους.
Βαθμολογία: 8/10.