Στα πλαίσια των Ποσειδωνίων βρέθηκα καλεσμένος σε ένα δείπνο στο Ιώδιο, στο Παλαίο Φάληρο, όπου προσκεκλημένοι ήταν επαγγελματίες της ναυτιλίας. Μια πρώτης τάξεως ευκαρία να δοκιμάσουμε με εκλεπτυσμένες γεύσεις κάποια σπουδαία κρασιά είχαν επιλεγεί.
Η πρώτη μεγάλη σύγκρουση ήταν στα λευκά. Μια Sancerre ‘Les Monts Damnés’ του Domaine Francois Cotat 2008 δίπλα με μια Pouilly Fume Baron Patrick de Ladoucette 2005.
O Cotat θεωρείται από τους καλυτερους παραγωγούς στο Sancerre και παράγει υψηλόβαθμα Sauvignon Blanc που αντέχουν στον χρόνο ή καλύτερα βελτιώνονται με τον χρόνο. Τα αμπέλια του βρίσκονται σε εδάφη terres blanches (ασβεστολιθικά και αργιλώδη). Το κρασί παρά τα χαρακτηριστικά αρώματα των άγουρων εσπεριδοειδων και κυρίως του λαιμ ήταν κλειστό ενώ στο στόμα αυστηρό αλλά γεμάτο. Ο χρόνος σίγουρα θα το βοηθήσει.
Η Pouilly Fume ήταν μάλλον διδακτική εμπειρία απέναντι στην Sancerre και απο ότι αποδειχτηκε πολύ πιο ισορροπημένη και έτοιμη παρά τα επτά της χρόνια.
‘Οχι μόνο για την τόσο διαφορετική ερμηνεία του Σωβινιόν Μπλαν από δύο απέναντι χωριά (το Σανσέρ και το Πουιγύ Φυμέ) αλλά και για την ευεργετική επίδραση του χρόνου. Μια υπόδειξη για τους έλληνες παραγωγούς που γίνονται πολλές φορές έρμαια των επιταγών της αγοράς για φρέσκα κρασιά που πολλές φορές χάνουν τα στοιχεία της εξέλιξης. Τα λευκά κρασιά (όντας σε σωστες συνθηκες συντήρησης) θα πρέπει να έχουν τουλάχιστον έναν ορίζοντα 3-4 ετών και όχι να διαγκωνίζονται από τον Οκτώβριο κι όλας να κυκλοφορήσουν οι νέες εσοδείες μην χάσουν το τρένο των γιορτών. Τα Σωβινιόν Μπλαν είχαν συνδυαστεί με καρπάτσο καπνιστού χταποδιού με βινέγκρετ άνιθου και μουστάρδας
Στην συνέχεια δοκιμάσαμε ένα Brunello di Montalcino Fuligni 2004.Ένα κομψό και γοητευτικό ερυθρό κρασί που στην σωστή θερμοκρασία (14ο )και με το σωστό ποτήρι (ευτυχώς που κάποιοι έχουν την βίδα όταν πίνουν να πίνουν όπως πρέπει και όχι όπως να’ ναι) προκύπτει μια εξαιρετική πρόταση για το κριθαρώτο με πετροσωλήνες φρέσκια ντομάτα και θυμάρι. Το Brunello di Montalcino Fuligniδιατηρούσε ρουστίκ χαρακτήρα με στοιχεία ζωικά ενώ παράλληλα είχε ένα ατελείωτο φορτίο φρούτων που ξεδιπλωνόταν συνέχεια. Μια καταπληκτική αλληλουχία αρωμάτων σε ένταση, διάρκεια και φινέτσα.
Για το τέλος κρατήσαμε ένα κρασί που αποτελεί τον απόλυτο πρεσβευτή της περιοχής του νότιου Ροδανού. Ένα Clos du Papes 2006 Chateuneuf-du-Pape. Από την εξαιρετική χρονιά του 2006 που συνδυάσει τα στοιχεία το βάθος του 2003 και την δύναμη του 2005. Γλυκά αρώματα στην μύτη με κυρίαρχα το μύρτιλο και το σμέουρο ενώ στο στόμα ισορροπημένο παρά τους 15% αλκοολικούς βαθμούς. Ο συνδυασμός με το στιφάδο ροφός ήταν ονειρεμένος. Ποσειδώνια 2012 τέλος και ο καλύτερος τρόπος για να κλείσει ήταν ένα δείπνο στο Ιώδιο.