StreetXO: Punk γαστρονομία και street food

16 Νοεμβρίου 2016
Ο τριάστερος Ισπανός σεφ David Munoz ταράζει την εστιατορική σκηνή του Λονδίνου

Θα ξεκινήσω με μια δήλωση. Το StreetXO είναι ένα αμφιλεγόμενο εστιατόριο και η κριτική προσέγγιση του είναι πρόκληση. Θα μπορούσε να βαθμολογηθεί με 2 ή με 8 όπως κατέληξα να του βάλω. Αντιστέκεται σε όλους τους κανόνες και αν προσπαθήσεις να το κατηγοριοποιήσεις  θα οδηγηθείς σε πανωλεθρία. Γι’αυτό το καλύτερο είναι να αφεθείς και να το απολαύσεις.

Καταρχήν ο χώρος είναι κόντρα σε οτιδήποτε υπάρχει αυτή τη στιγμή στο Λονδίνο και ειδικά στο Mayfair. Ούτε πολυτελής κομψότητα, ούτε σικ μινιμαλισμός. Αντίθετα είναι ένα υβρίδιο, κάτι μεταξύ παρακμιακού καζίνο και strip club που παίζει συνεχή και ανελέητα δυνατά house μουσική. Είναι σχεδόν αδύνατο να κάνεις μια κανονική συζήτηση εκτός αν είσαι αγκαλιά με το διπλανό σου.


Το προσωπικό είναι ντυμένο ή με ζουρλομανδύες ή με τζην φράκο και είναι όλοι ευγενέστατοι και χαμογελαστοί. Η ανοιχτή κουζίνα είναι τεράστια και έχει stools για να τρως ενώ βλέπεις τους σεφ να μαγειρεύουν και να δίνουν το δικό τους σόου. Μικρός το δέμας αλλά κυρίαρχος στο χώρο, ο David Munoz, το παιδί θαύμα με τα 3 αστερια Μισελέν για το DiverXO στη Μαδρίτη για το οποίο είχα γράψει παλιότερα.

Όσο για το φαγητό και τα ποτά, μακάρι να υπήρχε αυτή η ιδανική πόλη/χώρα που θα μπορούσες να τρώς τέτοιο φαγητό στο δρόμο. Αυτό θα σήμαινε ότι η κουλτούρα σ’αυτή τη γασρτριμαργική Νεφελοκοκκυγία είναι τοσο υψηλή που η ζωή θα ήταν σχέδον ονειρεμένη και σίγουρα πολύ διαφορετική από το διχαστικό λόγο και την αποδόμηση και ακύρωση κάθε είδους ελίτ που ζούμε τα τελευταία χρόνια.

Τα ποτά χαρακτηρίζονται σαν υγρή κουζίνα και εκτός από τα ευφυή ονόματα και την εξαιρετική παρουσίαση έχουν και ενδιαφέρουσες προσαρμογες σε κλασσικά κοκτειλ όπως ένα πειραγμένο old fashioned με βότανα και κουμ κουάτ.


To φαγητό είναι ένα μείγμα ισπανικών τάπας με ασιατικά αρώματα και γεύσεις συνδυασμένα με την τρέλλα ενός πολύ ταλαντούχου σεφ. Κινέζικα ντάμπλινγκς συνοδεύονται από τραγανά χοιρινά αυτάκια και μια σως φράουλας που θυμίζει πίνακ του Πόλλοκ. Υπέροχα ψημένο χταπόδι συνοδευεται με νουντλς που είναι φτιαγμένα απο μανιτάρια και χταπόδι και μια σως με μήλο και πράσινη τομάτα. Ενα λαχταριστό κλαμπ σάντουιτς στον ατμό είναι στην ουσία ένα μπάο γεμιστό με γλυκό χοιρινό, μους από τυρί ρικότα και «φοράει» σαν καπέλο ένα τηγανητό αυγό. Υπέροχες κροκέτες με πρόβειο γάλα σκεπάζονται με μια διάφανη φέτα τόνου και κίμτσι. Και η ΧΟ καρμπονάρα γάλα καρύδας.

Όσοι έχουν ακαδημαϊκή προσέγγιση στο φαγητό μπορεί να ενοχληθούν, να βρουν χιλιάδες τεχνικές ατέλειες ή προβλήματα στην αρμονια των υλικών. Για μένα όμως αυτή η εκρηκτική ενέργεια και η σιγουριά αυτού του ανθρώπου που υπερασπίζεται με πάθος, θράσος, θυμό και γέλιο το φαγητό του με συνεπαίρνει. Ακόμα κι αν δεν καταλαβαίνω τι θέλει να πει, ξέρω ότι θέλω να εξερευνήσω τον κόσμο του και ρουφήξω με όλες τις αισθήσεις μου το αποτέλεσμα.

Αν μη τι άλλο είναι το εστιατόριο με την πιο sexy ατμοσφαιρα στο Λονδίνο αυτή την στιγμή. Και όπως όλοι ξέρουμε το φαγητό είναι καθαρά ερωτική πράξη.

Βαθμός: 8/10

Η Κλίμακα της Βαθμολογίας