Μα μπορεί ένας Βρεττανός να κάνει γιαπωνέζικη κουζίνα; Κι όμως ο προστατευόμενος του Jason Atherton, Alex Craciun πέρασε 2 χρόνια στην Ιαπωνία για να προετοιμαστεί για το άνοιγμα του Sosharu. Που δεν είναι ένα απλό εστιατόριο αλλά 3 τρία σε ένα: Στο ισογειο βρίσκονται το Sosharu μια γιαπωνεζικη γαστροπάμπ και το Kisetsu ένας πριβέ χώρος με γκουρμέ γεύσεις και σετ μενού, και στο υπόγειο το μπαρ 7 tales.
Θα ξεκινήσω από το μπαρ του υπογείου που θα μπορουσε άνετα να γυριστεί εκει μια σκηνή απο το Kill Bill του Ταραντινο κι έχει αυτή την παρακμιακή και επικυνδυνη ατμοσφαιρα που την επιτεινει με την παρουσία του ο πανεξυπνος Geoff Robinson που πηρε μεταγραφή από το Experimental Cocktail Club. Στο χωρο κυριαρχεί ένας αυτόματος πωλητής που, με τα ειδικά κέρματα που παίρνεις από τους μπάρμεν, σου δίνει το τελικό μυστικό υλικό για το κοκτειλ σου. Το μπαρ έχει κι έναν υπέροχο διάδρομο που οδηγεί στις τουαλέτες, που είναι εξοπλισμένες με το τελευταιο μοντελο του περίφημου ΤΟΤΟ, και είναι ιδανικός για selfies ή για κουβέντα και γνωριμίες ενώ περιμενεις στην ουρά.
Αλλά ας επιστρέψουμε στο εστιατόριο που σε κάνει πραγματικά να αναρωτιέσαι αν υπάρχει κάτι που να μην μπορεί να κάνει ο Atherton. Σε μια συζήτηση που είχαμε πρόσφατα μου είπε χαρακτηριστικά οτι το φαγητό σε καθε εστιατόριο πρέπει να είναι “yummy” Και πραγματικά στο Sosharu οι γεύσεις είναι πραγματικά να γλείφεις τα δαχτυλά σου. Το μενού χωρίζεται σε 10 κατηγορίες κι εκτός από σασίμι, τεμπούρα, σαλάτες και ανοιχτά τεμάκι έχει φοβερές λιχουδιές από το yaki grill και το hibachi grill και μια κατηγορία με τίτλο «εμπνευσμένα από τα κλασσικά».
Ότι δοκίμασα ήταν πεντανόστιμο και σίγουρα το μεγάλο στοίχημα είναι να διατηρήσει τα ψηλά στάνταρντς σε βάθος χρόνου κάτι που θα κάνει το εστιατόριο κλασσικό προορισμό.
Τα δικά μου αγαπημένα: οι γεμιστές φτερούγες κοτόπουλο με γλυκιά γέμιση και καυτή επίγευση, το καπνισμένο χταπόδι και το ανοιχτό τεμάκι με σολωμό και ξινολάχανο. Κυριολεκτικά επικό είναι ένα μαντεμένιο σκεύος με ρύζι και θαλασσινά που συνοδεύεται από μια γιαπωνέζικη μπουγιαμπέσα όπως και και το βοδινό wagyu με glass noodles που έρχεται στο τραπέζι σε ένα σκεύος με αναμένη φωτιά για να το ψήσεις όπως σου αρέσει. Ο ζωμός που το συνοδεύει είναι ίσως ότι νοστιμότερο έχω δοκιμάσει.
Τα γλυκά χρειάζονται ακόμα δουλεια αν και ενα mille crepe με πρασινο τσαι matcha ήταν άψογο με τα χιλια φυλλα κρέπας. Αν υπαρχει μια κριτική είναι ότι αν και το φαγητό είναι εξαιρετικά νόστιμο είναι μάλλον εύκολο για το δυτικό ουρανίσκο. Πιστεύω και ελπίζω ότι όταν αρχίσει να λειτουργει το γαστρονομικό τμήμα του εστιατορίου τα πράγματα θα απογειωθούν. Σε κάθε περίπτωση είναι μια εξαιρετική πρόταση για βραδυνό φαγητό και μια διαφορετική εμπειρία.
Βαθμός: 8/10