Μερικές φορές συμβαίνει κάτι μοναδικό και απρόβλεπτο που μου θυμίζει γιατί έχω διαλέξει να ζω στο Λονδίνο. Αυτό συνέβη και χτες το βράδυ όταν επισκέφθηκα την έκθεση «Μινώταυρος» στα υπόγεια τούνελ του Old Vic κάτω από το σιδηροδρομικό σταθμό Waterloo.
Ο uber-γκαλερίστας Στηβ Λαζαρίδης, που είναι ο μόνος που γνωρίζει την πραγματική ταυτότητα του Banksy, συνεργάστηκε με τους Kofler & Kompanie, τους διοργανωτές του Pret-A-Diner- του πιο διάσημου pop up restaurant στην Ευρώπη- κι έφτιαξαν μια απίστευτη εμπειρία που διεγείρει και ικανοποιεί όλες τις αισθήσεις.
Μέσα σ’ένα λαβύρινθο από έργα τέχνης επηρεασμένα από το μύθο του Μινώταυρου που σε παρέσυραν σε μια περίεργη διάθεση, ένα κράμα φόβου και γοητείας, έχει στηθεί ένα εστιατόριο βγαλμένο λες από βιβλίο του Ντίκενς. 4 σεφ βραβευμένοι με αστέρι Μισελέν (Nuno Mendes-London, Juan Amador-Manheim, Matthias Schmidt-Frankfurt and Ollysan) έφτιαξαν μια σειρά από μενού που αλλάζουν από μέρα σε μέρα για 15 μόνο μέρες. Τα πιάτα είχαν ονόματα ποιητικά με ασυνήθιστες γεύσεις όπως ένα πράσινο κουτί με 5 ολόκληρα αυγά γεμιστά με μους από μισο κι ένα marshmallow από καρύδα με αλάτι από φύκια.
Η όλη εμπειρία είχε μια υπερβολή αλλά ένα πράγμα είναι σίγουρο. Οτι δεν είναι μόνο το φαγητό ή η τέχνη το κύριο στοιχείο, αλλά όλο αυτό το θέατρο στο οποίο ο επισκέπτης καλείται να παίξει το δικό του ρόλο. Ακόμα κι εγώ που από χαρακτήρα συνηθίζω ν’ακυρώνω ακόμα κι αυτά που αγαπώ, παρασύρθηκα σ’αυτό το παιχνίδι ιδεών, γεύσεων και αισθήσεων.
Το εικαστικό-γαστρονομικό αυτό γεγονός συνέπεσε με το Frieze Art Fair και το London Restaurant Festival και νομίζω αποδεικνύει ακόμα μια φορά πως μια τόσο παλιά πόλη όπως το Λονδίνο δημιουργεί μια βάση ιδεών κατευθείαν από το μέλλον.
| 0 - 4 | 4.5 - 5 | 5.5 | 6 - 6.5 | 7 - 7.5 | 8 - 8.5 | 9 - 10 |
| Κακό | Μέτριο | Αποδεκτό | Καλό | Πολύ Καλό | Εξαιρετικό | Άριστο |
| *«βελάκι-σύμβολο»: το βελάκι προς τα πάνω, δεξιά από τον βαθμό, αν εμφανίζεται, συμβολίζει εστιατόριο που είναι κοντά στο να ανέβει το επόμενο βαθμολογικό σκαλοπάτι. | ||||||