Mazi: Ένα new age Ελληνικό εστιατόριο στο Notting Hill

17 Οκτωβρίου 2012
Λονδίνο Notting Hill ελληνική κουζίνα Mazi

Θα αρχίσω μ’ένα συμπέρασμα: Το Mazi είναι το καλύτερο ελληνικό εστιατόριο στο Λονδίνο. Δεν ξέρω βέβαια αν το ίδιο εστιατόριο βρισκόταν στην Αθήνα θα μπορούσε να θεωρηθεί το ίδιο καλό αλλά στη βρεττανική πρωτεύουσα που η ελληνική κουζίνα έχει περάσει  τόσα δεινά όσα και η ελληνική οικονομία, η άφιξη του Mazi είναι ανακουφιστική.

Το εστιατόριο είναι πολύ μικρό αλλά με καλόγουστη διακόσμηση και άρωμα Έλλαδας έτσι ακριβώς όπως τη φανταζόμαστε στις αναμνήσεις και τα όνειρά μας. Στο πίσω μέρος έχει μια μικρή αυλή με μερικά τραπέζια κάτω απο μια κληματαριά που όταν ο καιρός είναι καλός δίνονται μάχες για το ποιός θα πρωτοκαθήσει. (Ένα βράδυ που ήμουν εκεί μια Ισπανίδα έγγυος σήκωσε το μαγαζί στο πόδι επειδή δεν της έδωσαν τραπέζι στην αυλή). Η λίστα με τα κρασιά είναι αποκλειστικά Ελληνική αλλά μέχρι κι εγώ που είμαι δύσπιστος δοκίμασα μια Μαλαγουζιά που ταίριαζε τέλεια με το φαγητό. Κορυφαία είναι τα κοκτέιλ με μαστίχα και ευχάριστη έκπληξη το αρχικό κέρασμα που είναι ένα σφηνάκι τσίπουρο αρωματισμένο με λεμόνι.

Το πιο σημαντικό όμως είναι το φαγητό γιατί κατορθώνει να συνδυάσει παραδοσιακές γεύσεις με σύγχρονη τεχνογνωσία αφαιρώντας οτιδήποτε βαρύ και λιπαρό. Και ταυτόχρονα πειράζει μερικά κλασσικά πιάτα ώστε να μην είναι βαρετά. Την επιμέλεια της κουζίνας έχουν 2 σεφ-ο Αθηναγόρας Κωστάκος και ο Γιώργος Βενιέρης- και νομίζω κατάφεραν κάτι πολύ δύσκολο. Να προτείνουν μια ethnic κουζίνα που να είναι relevant. Δεν έπεσαν στην συνηθισμένη παγίδα να φτιάξουν ένα Ελληνικό εστιατόριο για Έλληνες του εξωτερικού που πεθύμησαν το φαγητό της μαμάς τους αλλά ένα Ελληνικό εστιατόριο που ταιριάζει με την πολυπολιτισμικότητα του Λονδίνου και δείχνει ότι η χώρα μας μπορεί να παράγει ιδέες.

Το μενού αρχίζει με μια σειρά από γυάλινα βαζάκια: ταραμοσαλάτα, τζατζίκι, φάβα με καραμελωμένα κρεμμύδια σε visanto και μια αποδομημένη σπανακόπιττα. Ακολουθούν «πειραγμένα» κλασσικά πιάτα όπως γεμιστά, ντολμάδες αυγολέμονο, κεφτέδες και γαρίδες σαγανάκι. Υπέροχη η φέτα τεμπούρα με μαρμελάδα λεμόνι και μαρέγκα με κάπαρη. Και τέλος τα πιο cheffy πιάτα με κορυφαίο τον αστακό με κριθαράκι, βασιλικό και brandy Metaxa. Τα γλυκά είναι συμπαθητικά αλλά ειδικά το τσουρέκι σουφλέ συνοδευμένο με παγωτό ελληνικού καφέ είναι το ωραιότερο ελληνικό γλυκό που έχω φάει τα τελευταία χρόνια. Έρχεται ζεστό κι όπως το κόβεις χύνεται μια υγρή ζύμη με απίστευτα αρώματα. Γενικά πάντως κάθε φορά που πηγαίνω μου δημιουργείται το ίδιο συναίσθημα που είχα στη Βιτρίνα στην Αθήνα των 90ς αλλά με updated κουζίνα.

Όλα θα ήταν σχεδόν ειδυλλιακά αν δεν ερχόταν ο Έλληνας με την τυπική συμπεριφορά για να χαλάσει την εικόνα. Δεν έχω αποφασίσει ακόμα πως να το διαχειριστώ, να θεωρήσω ότι είναι couleur local ή να θυμώσω που ο χαρακτήρας του προσωπικού μπαίνει πάνω από τον επαγγελματισμό. Έχω πάει 6 φορές τους τελευταίους 2 μήνες και τις 5 μου είπαν οτι δεν έχουν τραπέζι ενώ τελικά είχαν (ας είναι καλά ο Adrien που πάντα σώζει την κατάσταση). Την 6η φορα πήρα τηλέφωνο και μου απάντησαν στα Ελληνικά. Σκέψου να το πάθαινε ο ανύποπτος Αγγλος. Τα γκαρσόνια σπανίως χαμογελάνε, περιμένουν να κάνεις εσύ χώρο στο τραπέζι για να ακουμπήσουν τα πιάτα κι όταν τελειώσεις ξεχνάνε να τα μαζέψουν.  Ίσως είμαι λίγο παραπάνω αυστηρός αλλά είναι κρίμα μια καλή προσπάθεια να χάνει από λεπτομέρειες που διορθώνονται πολύ εύκολα. Χρειάζεται να γίνουν πιο σφιχτοδεμένη ομάδα και θα σκίσουν. Ειδική μνεία στο γεγονός οτι έχουν και μια σειρά από παραδοσιακά προϊόντα που μπορείς ν’αγοράσεις φεύγοντας. Να πάτε λοιπόν στο Mazi και να πάρετε και τους ξένους φίλους σας. Θα περάσετε καλά για παραπάνω από ένα λόγους.

ΒΑΘΜΟΣ: 7/10


Η Κλίμακα της Βαθμολογίας