Δεν είμαι ο μεγαλύτερος fan του ταχινιού και του χαλβά σε προσωπικό επίπεδο. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν αναγνωρίζω την ποιότητα και την προσήλωση σε αυτή όταν την διαπιστώνω δοκιμάζοντας και βλέποντάς τη με τα ίδια μου τα μάτια!.θα ξεκινήσω απευθείας από αυτό που με εντυπωσίασε περισσότερο. Η βιομηχανία Χαΐτογλου είναι ένα μεγάλο σύμπλεγμα φροντισμένων εργοστασίων και μονάδων παραγωγής που παράγει ούτε λίγο ούτε πολύ 2,500 κωδικούς προϊόντων (!) όπως μας αποκάλυψε ο Λευτέρης Χαΐτογλου, εκπρόσωπος της νέας γενιάς, με MBA στην Νέα Υόρκη και εντυπωσιακή ομοιότητα με τον Χαβιέ Μπαρδέμ. Κακά τα ψέματα όμως, νομίζω ότι οι περισσότεροι έχουμε ταυτίσει το όνομα Χαΐτογλου με τον χαλβά, το ταχίνι και το σησαμέλαιο. Και όχι αδίκως, μια και η βιομηχανία αυτή όχι μόνο είναι η μεγαλύτερη της αγοράς αλλά τροφοδοτεί και ολόκληρο τον κόσμο με σησαμέλαιο, σουσάμι κλπ. Και το εντυπωσιακό είναι ότι καταφέρνουν να συνδυάσουν την πρωτοπορία στην ποσότητα με την κορυφαία ποιότητα. Και αυτό είναι κάτι που συμβαίνει σπάνια. Μιλώντας μας για τον χαλβά και το σουσάμι κυρίως (έρχεται και Καθαρή Δευτέρα βλέπετε), ο Λευτέρης Χαΐτογλου, μας αποκάλυψε τα μυστικά του σουσαμιού, τις δυσκολίες του αλλά και τα μυστικά του καλού χαλβά. Και μετά, στην ξενάγηση, διαπιστώσαμε την εντυπωσιακή προσήλωσή τους στην ποιότητα και τη λεπτομέρεια. Δεν θα σας κουράσω με τα μυστικά της παραγωγής. Θα πω μόνο δυο πράγματα που νομίζω ότι δίνουν το στίγμα ακριβώς. Ο χαλβάς εδώ ζυμώνεται με το χέρι (και μιλάμε για 70 τόνους την ημέρα!) επειδή έτσι εξασφαλίζεται η ιδανική υφή και δεν σπάνε οι ίνες της καραμέλας, αλλά κόβεται με υπέρηχο όταν πρόκειται για τις μικρότερες, ατομικές συσκευασίες! Η συνύπαρξη παράδοσης και υψηλής τεχνολογίας νομίζω τα λέει όλα.
Από εκεί και πέρα, η βιομηχανία Χαΐτογλου έχει αναθέσει στον ικανό σεφ Νίκο Κατσάνη (Σουσουράδα, Άθυτος Χαλκιδικής) να δημιουργήσει συνταγές με σησαμέλαιο, ταχίνι κλπ και μας δόθηκε η ευκαιρία να δοκιμάσουμε πολύ ενδιαφέροντα πιάτα τόσο στο εργοστάσιο το μεσημέρι, όσο και στο Clochard το βράδυ. Το Clochard, by the way, είναι πιστεύω το κορυφαίο εστιατόριο με κλασική, αστική, ελληνική κουζίνα στη χώρα! Όποτε επισκεφθείτε την Θεσσαλονίκη μην χάσετε την ευκαιρία να το επισκεφθείτε.
Την επόμενη μέρα, συνάντησα τον Τέλη Παπαδόπουλο, έναν εμβληματικό bartender με τον οποίο είχαμε μια πολύ ενδιαφέρουσα κουβέντα (σε λίγες μέρες διαβάστε την συνέντευξή του εδώ, στο FnL) και πήγαμε παρέα σε ένα wine-bar που άνοιξε τον Νοέμβριο, το Cityzen, στην Παλαιών Πατρών Γερμανού 12 (τηλ. 2310413213). Είναι ένας πολύ όμορφος και ζωντανός χώρος με μια ενδιαφέρουσα λίστα κρασιών (θα την ήθελα πιο ιδιαίτερη όμως) όπου όλα τα κρασιά σερβίρονται και με το ποτήρι και μάλιστα σε δύο διαφορετικές ποσότητες και σε πολύ καλές τιμές. Στην κουζίνα συναντάμε τον σεφ Κώστα Σαρρή (με θητεία στην Ισπανία αλλά και δίπλα στον Χρύσανθο Καραμολέγκο) που πλέον προτείνει ένα ενδιαφέρον μενού με αρκετά τολμηρές γεύσεις που βρίσκονται ακόμη στο στάδιο της αναζήτησης της ταυτότητάς τους, αλλά δείχνουν ότι σύντομα θα έχουν ενδιαφέρον. Περιμένω την επόμενη επίσκεψή μου στο Cityzen για να σχηματίσω οριστική άποψη.