Προσθέστε σε όλα τα παραπάνω και μια εξαντλητική δοκιμή ολόκληρου του μενού της «Σπονδής» που ήταν άκρως απολαυστική και έχετε ανάγλυφο το πώς πέρασα τις τελευταίες τέσσερις μέρες από το προηγούμενο Food Notes! Σημειωτέον δε ότι αυτά τα γράφω λίγο πριν φύγω για να πάω στην Μεγάλη Βρετανία, όπου για μια ακόμη χρονιά η εταιρεία Vinetum οργανώνει την αγαπημένη μου οινική εκδήλωση «Αφρός & Φυσαλλίδες» και μετά, στο καπάκι, θα πάω στο Parliament του διπλανού NJV Plaza το οποίο επιμελείται πλέον ο σεφ Γιάννης Μπαξεβάνης και φιλοδοξεί να το ανασύρει από τη λήθη.
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Το κομψότατο ξενοδοχείο The Margi, στη Βουλιαγμένη, ανακαίνισε το κλασικό του Café Tabac και το ονόμασε Baku (η πρωτεύουσα του Αζερμπαϊτζάν από όπου παίρνουν τα χαλιά τους)…ομολογώ ότι η επιλογή του ονόματος είναι μεν εξηγήσιμη, αλλά κατά την ταπεινή μου άποψη παράλογη. Δεν βλέπω για ποιον λόγο ένα εστιατόριο πρέπει να παίρνει το όνομά του από τα χαλιά του! Τέλος πάντων, η ουσία είναι ότι, για μια ακόμη φορά, το εστιατόριο είναι πολύ όμορφο, ατμοσφαιρικό, ζεστό και έχει έναν αέρα νομαδικής πολυτέλειας. Τώρα αυτή την τελευταία μου περιγραφή δεν είμαι σίγουρος ότι την καταλαβαίνετε, αλλά αυτό μου ήρθε στο μυαλό και ελπίζω ο ειδικός συνεργάτης μας και φίλος Στέλιος Πενταρβάνης να μην μου κάνει παρατήρηση ότι γράφω ότι μου κατέβει στο κεφάλι. Αλλά ok, για το φαγητό θα σας μιλήσω βασικά που είναι και η δουλειά μου. Ο νεαρός σεφ Παναγιώτης Γιακαλής πέρασε χρόνια από την Σπονδή (και άλλα εστιατόρια του ομίλου Τραστέλη) και είναι γεγονός ότι είναι ικανός και ταλαντούχος. Εδώ προτείνει ένα ενδιαφέρον μενού με πιάτα λιγότερο ή περισσότερο δημιουργικά που όλα τους όμως έχουν γευστική ένταση και τεχνική. Είναι νωρίς ακόμη για κριτική και σίγουρα ένα δημοσιογραφικό κάλεσμα δεν προσφέρεται για κάτι τέτοιο. Θα ξεχωρίσω όμως αυτό το υπέροχα μελωμένο κριθαρότο παντζαριού με κρέμα γλυκού σκόρδου (λίγο πιο έντονη από ότι θα ‘πρεπε) και κυβάκια από καπνιστό σκουμπρί και θα επανέλθω σύντομα με πιο αναλυτικές και «κριτικές» εντυπώσεις. Πάντως αξίζει να το βάλετε στο πρόγραμμα, ιδιαίτερα όσοι από εσάς μένετε προς τα κάτω.
Λίγες μέρες πριν είχα πάει στο φεστιβάλ «Μακεδονικοί γαστρονομικοί θησαυροί του Ολύμπου» που οργάνωσε ο Νίκος Φωτιάδης στο «Νταβαντούρι». Εκεί, είχε προσκαλέσει πολλούς και πολύ ενδιαφέροντες παραγωγούς από την Πιερία που είχαν φέρει τα προϊόντα τους και μέσα από ένα εκτενές και γευστικό μενού μας τα σύστησε. Μάλιστα, να σας πω ότι σήμερα είναι η τελευταία βραδιά του φεστιβάλ οπότε ίσως προλαβαίνετε να κλείσετε τραπέζι (το μενού κοστίζει μόλις €25). Δοκίμασα πολλά και ωραία. Ξεχώρισα τον μαύρο χοίρο και τον καβουρμά από την Φάρμα Φωτιάδη, τις τρούφες Πιερίας (η Ελευθερία Τζιάτζιου και ο Γιώργος Κυριτσιόπουλος βρίσκουν και έχουν ταυτοποιήσει επιστημονικά τρούφες –μέχρι και πολύτιμη λευκή όπως της περίφημης Alba- και έχουν ξεκινήσει και καλλιέργεια!), τα ενδιαφέροντα κρασιά του Κτήματος Κούρτη, αλλά και τα ορτύκια από το εκτροφείο Άρτεμις.
Τελειώνω με μια έκπληξη για μένα τουλάχιστον. Μου είχαν μιλήσει για τον εκπληκτικό ξυλόφουρνο που έβαλαν στον καινούργιο Βενέτη της Κηφισιάς, αλλά και της λεωφόρου Τατοΐου κι έτσι όταν μου ήρθε ένα σχετικό δελτίο τύπου για το νέο concept καταστημάτων Βενέτη 1948, βρήκα την ευκαιρία να πάω να δοκιμάσω. Θα σας πω περισσότερες λεπτομέρειες σε επόμενο κομμάτι, θα σταθώ όμως σε δυο πράγματα. Πρώτον τα φαγητά που ετοιμάζει ο παλιός μας γνώριμος και καλός σεφ Γιάννης Τζελέπης. Πρόκειται για αξιοπρεπέστατα πιάτα ελληνικής κουζίνας, σε πολύ καλές τιμές, που μπορείτε να αγοράζετε από τα καταστήματα (όχι μόνο τα 1948) και είναι μια καλή λύση για όποιον δεν προλαβαίνει να μαγειρέψει και έχει βαρεθεί την ομοιομορφία των delivery. Δεύτερον και σημαντικότερο, εκεί βρέθηκα «αντιμέτωπος» με ανθρώπους με μεράκι και πάθος που κάτι μου λέει ότι θα πάνε τον Βενέτη σε ένα επόμενο στάδιο. Αυτή την στιγμή πάντως αναζητήστε στα δυο καταστήματα τα προϊόντα που βγαίνουν από τον ξυλόφουρνο. Ιδιαίτερα δυο από τα ψωμιά τους το Μοναστηριακό και το Βυζαντινό (μαύρο και λευκό) είναι πραγματικά εκπληκτικά, από τα κορυφαία ψωμιά που μπορεί κανείς να δοκιμάσει! Ξινούτσικα από το προζύμι, με πυκνή, πεντανόστιμη ψίχα και απολαυστικά τραγανή κόρα… ειλικρινά σας μιλάω εντυπωσιάστηκα!