Δεν υπάρχουν τόσα πολλά άλλα ενδύματα που να υπερηφανεύονται ότι δια μέσου τόσων δεκαετιών, καταφέρνουν κάθε τόσο να επιστρέφουν στην ανδρική και όχι μόνο, μόδα. Παράλληλα όμως, να έχουν υπάρξει πηγή έμπνευσης για άπειρα παράγωγα τους που ακολουθούν τους κύκλους των τάσεων που παρουσιάζονται στις πασαρέλες, χωρίς ποτέ το πρωτότυπο να έχει χάσει την αρχική του αξία. Ακόμα και για τους φανατικούς οπαδούς του κλασσικού ανδρικού ντυσίματος. Το Field Jacket κατασκευάστηκε φυσικά ως ένα στρατιωτικό ένδυμα και μάλιστα ιδιαίτερα λειτουργικό, με τις τέσσερεις μπροστινές του τσέπες. Και ναι μεν, φτιάχτηκε για τον πόλεμο, αλλά στην πορεία, μετατράπηκε σε ένα σύμβολο του κινήματος που μαχόταν για την ειρήνη.
Και στο δρόμο και στα σαλόνια, κυριολεκτικά. Πέρα από τον τιμητικό τίτλο του, ως μέρος των σύμβολων της ειρήνης, το στρατιωτικό τζάκετ βρέθηκε μέσα στα χρόνια, στις ντουλάπες όλων των κοινωνικών στρωμάτων. Βρήκε θέση στις βιτρίνες των vintage καταστημάτων, στις κρεμάστρες των thrift stores, απόκτησε διαφόρων ειδών διακοσμήσεις στην επιφάνεια του και περπάτησε στις πασαρέλες γνωστών οίκων μόδας, επιζωγραφίστηκε πρόχειρα από φοιτητές με μαρκαδόρους και σε γενικές γραμμές, θα λέγαμε ότι η διαχρονική του παρουσία, καθώς και η απήχηση του, είναι τόσο αμετάβλητη, όσο και εκείνη του blue jean παντελονιού, με το οποίο μάλιστα, «ζευγαρώνει» αβίαστα.
To Field Jacket γεννήθηκε στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, εξαιτίας μιας έλλειψης, εκείνης του μαλλιού. Το πρώτο μοντέλο (Μ-41) εισήχθη στη στρατιωτική ένδυση, ως αντικατάσταση του μάλλινου παλτού που χρησιμοποιήθηκε κατά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο. Ο σχεδιασμός του προήλθε από τα πολιτικά αντιανεμικά μπουφάν εκείνης της εποχής, το field jacket Μ-41 όμως, διέθετε υψηλότερη μονωτική ικανότητα χάρη και στην επένδυση από βαμβακερή ποπλίνα και μάλλινη φανέλα. Τελικά πολύ σύντομα το πράσινο, στο χρώμα της ελιάς στρατιωτικό πανωφόρι, θεωρήθηκε αποτυχημένο για διάφορους λόγους. Το πράσινο χρώμα του ξέβαφε πολύ γρήγορα με αποτέλεσμα να μειώνεται η ικανότητα καμουφλάζ που παρείχε στον στρατιώτη, αλλά παράλληλα, η προστασία από τη βροχή, το κρύο και τον αέρα που παρείχε στο χρήστη, δεν ήταν και τόσο σημαντική.
Μετά το M-41, έγιναν πολλές βελτιώσεις, προσπαθώντας να διορθώσουν τα κακώς κείμενα του πρώτου μοντέλου. Θα λέγαμε όμως ότι καμία μετέπειτα βελτιωμένη εκδοχή, πάλι δεν κατάφερε να «ζεστάνει» ικανοποιητικά τους στρατιώτες. Φτάνοντας μέχρι και τον πόλεμο της Κορέας, το μακρύτερο M-51, ένας από τους πολλούς μετέπειτα διαδόχους του αρχικού μοντέλου, που διέθετε διάφορα βολικά στοιχεία όπως, αποσπώμενη εσωτερική επένδυση, κορδόνι περίσφιξης στη μέση, κουκούλα και εξαιρετικά υδατοαπωθητική επιφάνεια υφάσματος. Ακόμα και το 1965, η Alpha Industries, υπεύθυνη και για τη δημιουργία του εμβληματικού μπουφάν MA-1 bomber, προχώρησε σε μία ακόμα αλλαγή για το field jacket, παράγοντας το Μ-65 με βασική αλλαγή εκείνης του υφάσματος. Έτσι λοιπόν το ύφασμα αιχμής από νάιλον και βαμβακερό σατέν με το όνομα «NYCO», που εκείνη την περίοδο είχε θεωρηθεί επίτευγμα, αντικατέστησε το προηγούμενο, βελτιώνοντας δραστικά τις αντοχές του jacket στα καιρικά φαινόμενα.
Ο πόλεμος του Βιετνάμ είναι αναμφισβήτητα ο πιο αμφιλεγόμενος πόλεμος στη σύγχρονη ιστορία, τροφοδοτώντας το έδαφος για ένα αντικίνημα που κάλυψε ολόκληρες τις ΗΠΑ και μεγάλο μέρος της Ευρώπης, όπου εκατομμύρια γύριζαν στους δρόμους και διαδήλωναν ενάντια σε έναν πόλεμο που φαινόταν μάταιος και τρομερά καταστροφικός. Έναν πόλεμο- απόπειρα, επεκτατισμού και καταστολής της πολιτικής πολυφωνίας. Όταν τελείωσε, οι βετεράνοι επέστρεψαν σε μια διχασμένη χώρα χωρίς γιορτινή διάθεση ή υπερηφάνεια, κυριευμένη από ένα πνεύμα γεμάτο κυνισμό και οργή, ενώ τα στρατιωτικά ρούχα που έφεραν μαζί τους, χρησιμοποιήθηκαν μαζικά στην πολιτική τους ζωή.
Φυσικά από όλα τα στρατιωτικά ενδύματα, το Field Jacket πήρε τον πρώτο ρόλο καθώς διέθετε και ένα διπλό νόημα, ήταν λειτουργικό και συμβολικό. Από στρατιωτικό ένδυμα λοιπόν, εξελίχθηκε σε σύμβολο διαμαρτυρίας καθώς μάλιστα, διάσημοι καλλιτέχνες της εποχής το φόρεσαν κατά τη διάρκεια αντιπολεμικών διαδηλώσεων, μεγάλων φεστιβάλ όπως του Woodstock ή πολιτικών διαμαρτυριών στη Madison Square Garden. O John Lenon και η Jane Fonda, το φόρεσαν σε όλες τους τις διαμαρτυρίες, ακόμα και υπολοχαγός John Kerry, φορούσε το (μετέπειτα υποψήφιος για την Προεδρία), όταν επέστρεψε από τον πόλεμο, αποφασισμένος να κάνει ότι περνούσε από το χέρι του για να διαμαρτυρηθεί για την πολεμική πολιτική της χώρας, φορούσε το field jacket κατά τις συναντήσεις και τις ομιλίες του, ενισχύοντας την παρουσία του στρατιωτικού ενδύματος με αντιπολεμική διάθεση και παρουσιάζοντας το, ως σύμβολο για την ειρήνη.
Σύντομα, το field jacket μετενσαρκώθηκε σε μια ισχυρή και επιθετική δήλωση πολιτικής αντίστασης, αλλά έγινε και ενδυματολογικό σύμβολο όλων των αντιστάσεων και των εξεγερμένων ανθρώπων, συχνά με θολωμένα τα όρια μεταξύ καλού και κακού. Η παρουσία του διαχύθηκε τόσο πολύ στην κοινωνία που είδαμε να το φορούν οι επαναστατημένοι νέοι, οι φοιτητές, οι καλλιτέχνες της ροκ μουσικής, άνθρωποι χωρίς χρήματα, εργάτες, αλλά και μαθητές σχολών μόδας που συχνά επενέβησαν δημιουργικά στην επιφάνεια του. Χρησιμεύει ως ρούχο-κέλυφος προστασίας ενός καλοπροαίρετου, φοβισμένου και μοναχικού ανθρώπου που υποδύεται ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο στην ταινία « Ο Ταξιτζής» το 1976. Τo φοράει ο Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ που υποδύεται έναν μποξέρ, ο οποίος μεγάλωσε στο περιθώριο σχεδόν της κοινωνίας στην ταινία Rambo, ο κατά κάποιο τρόπο ανισόρροπος διαζευγμένος κωμικός που υποδύεται ο Γούντι Άλεν στο «Annie Hall», ο τελευταίος ειλικρινής μπάτσος σε ένα διεφθαρμένο αστυνομικό τμήμα που υποδύεται ο Αλ Πατσίνο στο «Serpico» ή ακόμα και ο Arnold Schwarzenegger στο «The Terminator», που έκανε το field jacket, κατά κάποιο τρόπο, αντιπροσωπευτικό του «ο ένας εναντίον των πολλών», χωρίς ξεκάθαρο όμως λόγο (ακεραιότητα, ηρωισμός ή μίσος).
Οι πολιτικές συγκρούσεις και οι διαμαρτυρίες για την ισότητα και την ελευθερία έχουν κάπως ξεθωριάσει στην εποχή μας. Η επανερμηνεία συμβόλων του παρελθόντος μέσω της μόδας για παράδειγμα, έχει δημιουργήσει μεταγενέστερα εκατοντάδες παράγωγα των αρχικών σχεδίων, από καμπαρντίνες, αεροπορικά μπουφάν, στρατιωτικά τζάκετ και ότι άλλο ένδυμα έχει αποκτήσει παρόμοια χαρακτηριστικά. Οι σχεδιαστές, ακόμα και κάποιοι που κανείς δεν θα περίμενε, τα συμπεριέλαβαν στις προτάσεις τους, όπως για παράδειγμα το 1968 που ο Yves Saint Laurent, το παρουσίασε με τον δικό του τρόπο (μια μίξη Safari και Field Jacket) στις γυναικείες και ανδρικές του συλλογές, προκαλώντας ιδιαίτερη αίσθηση στο κοινό του. Μάλιστα ο Helmut Newton είχε απαθανατίσει τον διάσημο couturier να το φοράει, παρέα με τις μούσες του Betty Catroux και Loulou de la Falaise, στα εγκαίνια ενός καταστήματος του στο Λονδίνο.
Στις μέρες μας θα το συναντήσετε εκ νέου σε διάφορες εκδοχές, πάντα όμως, μπορείτε να επισκεφθείτε ένα κατάστημα στρατιωτικών ρούχων ή ακόμα και ένα thrift store, όπου ίσως ανακαλύψετε μια όσο γίνεται αυθεντικότερη εκδοχή του. Στη σύγχρονη εποχή, να γνωρίζεται ότι ένα φαρδύ στρατιωτικό τζάκετ, μπορείτε να το συνδυάσετε ακόμα και με ένα κλασσικό κουστούμι, γενικότερα όμως, έχετε κατά νου ότι η εποχή μας ευνοεί και επιδιώκει την ανάδειξη του προσωπικού γούστου, από τον τρόπο που ντυνόμαστε έως τη διακόσμηση του σπιτιού μας.