Ίσως το πιο δύσκολο κομμάτι του να προγραμματίσεις ένα ταξίδι στη Νέα Υόρκη, είναι το να αποφασίσεις πού θέλεις να φας, και φυσικά να μπορέσεις να κάνεις κράτηση. Ακόμα πιο δύσκολο γίνεται αυτό, όταν αποφασίσεις το ταξίδι χθες, και θέλεις να φύγεις αύριο. Το μεγάλο λάθος είναι να ψάξεις να βρεις κριτικές στο trip advisor. Εκεί, μπορείς να δεις τις πιο εκ διαμέτρου αντίθετες γνώμες και τελικά να μπερδευτείς. Γιατί του κάθε τουρίστα, και κυρίως του αμερικανού, μπορεί να του «βρωμίσει» ακόμα και το γεγονός ότι το μπουκάλι του κρασιού έχει βιδωτό καπάκι αντί για φελλό.
Τον κατάλογο Zagat, πάλι, εγώ τον βρίσκω τελείως ενδεικτικό. Παραμονή λοιπόν της αναχώρησης μου μού ήρθε η ιδέα να ψάξω να βρω κάποιο παλιό τεύχος του Gourmet (ένα περιοδικό που δεν κυκλοφορεί πια) για την Νέα Υόρκη. Και- ω εκ του θαύματος!- το βρήκα. Τεύχος Μαρτίου του 2004, εξαιρετικά αφιερωμένο στην γαστρονομία και την εξερεύνηση της Νέας Υόρκης. Θα μου πεις, αυτό είναι παλιό! Και όμως! Όπως κάποτε πριν πολλά χρόνια πήγα στο Παρίσι με το ανάλογο Gourmet, έτσι και τώρα το αγαπημένο μου περιοδικό ήταν σχεδόν ο οδηγός μου. Εκεί διάβασα για το Balthazar, εκεί και για τα περισσότερα σημεία που ονόμασα "γαστρονομικούς σταθμούς" του ταξιδίου μου.
Στη Νέα Υόρκη λοιπόν ανάμεσα στα must ενός επισκέπτη είναι να φάει σε κάποιο καλό εστιατόριο. Εμένα πάντα μου άρεσε ο Ιταλό-αμερικανός σεφ Mario Batali, έχω και τα βιβλία του. Το εστιατόριο Babbo του Mario έχει μάλιστα τις καλύτερες κριτικές για Ιταλική κουζίνα. Είναι όμως αδύνατον να βρεις τραπέζι για εβδομάδες, πόσο μάλλον την παραμονή που το αποφάσισα εγώ. Διάβασα ωστόσο στο Gourmet, ότι o Mario Batali άνοιξε πριν μερικά χρόνια το εστιατόριο ESCA μαζί με τον σεφ David Pasternack. Το ESCA βρίσκεται στην περιοχή Theater District West (Off Brodway) στη γωνία της 9ης λεωφόρου με την 43η οδό και ο συνεργάτης του Mario, o David είναι ουσιαστικά ένας "ψαράς" που σέβεται τα ψάρια και τα θαλασσινά και δημιουργεί αριστουργήματα.
Ωμά στρείδια, sushi, αλλά και δημιουργίες με ψάρια και θαλασσινά που κανείς μας δε σκέπτεται να τα μαγειρέψει στο σπίτι του. Η δε λίστα των κρασιών, εξαιρετική. Το σέρβις διακριτικό και όταν ο καιρός το επιτρέπει, ανοίγει και το πάτιο με τραπεζάκια έξω. Μέσα διαθέτει δυο αίθουσες σε απλό μοντέρνο στυλ, όπου τα τραπέζια (σπάνιο πια σήμερα) δεν είναι καθόλου στριμωγμένα. Αντίθετα η είσοδος, ο χώρος αναμονής και το bar βρίσκονται όλα σε ένα μικρό διάδρομο όπου υπάρχει και κίνηση από την κουζίνα. Όταν ξεφύγεις από εκεί τελικά, απολαμβάνεις άνεση και μη επιτηδευμένη πολυτέλεια. Η διακόσμηση επίσης απλή με εντοιχισμένα ράφια γεμάτα κρασιά αλλά και εξαιρετικά λάδια.
ESCA σημαίνει «δόλωμα», (κι εγώ ρωτούσα αν προέρχεται από το Φραντζέσκα) και έχει την έννοια ότι παρασύρει τον κόσμο από το Babbo να δειπνήσει οικονομικότερα.
Για τους ψαροφαγάδες λοιπόν προτείνω στην αρχή μια Zuppa di Pesce Amalfitana, δηλαδή ψαρόσουπα σε στυλ Αμάλφι, με ντοματούλα και τσίλι ή μια Yellowfin Tuna με ελαιόλαδο και φρέσκα κρεμμυδάκια.
Σαν πρώτο πιάτο δοκίμασα το Maccheroni alla Chittara με σάλτσα από αχινό και καβούρι. Ήταν σαν να μου έφεραν ολόκληρη τη θάλασσα μπροστά μου. Το δε σελάχι που δοκιμάσαμε συνοδευμένο με άγρια μανιτάρια και καραμελωμένα κρεμμύδια ήταν πολύ νόστιμο.
Για επιδόρπιο, μια ποικιλία από σορμπέ φρούτων είναι ό,τι πρέπει για να φύγει η "ψαρίλα". Το βράδυ που πήγα εγώ, είχε γεύσεις νεκταρίνι, δαμασκηνό και βατόμουρο.
Όσο για τις τιμές; Οι τιμές των ορεκτικών κυμαίνονται κατά μέσο όρο στα $20 , των πρώτων πιάτων στα $25-30 και το δεύτερο πιάτο (ψάρι) στα $35-45.
Στην πρώτη ή την επομένη επίσκεψη σας στη Νέα Υόρκη, ιδιαίτερα αν είστε λάτρεις του ψαριού σας συνιστώ το ESCA ανεπιφύλακτα με όλα μου τα γευστικά κύτταρα.
ESCA
402 West 43rd Str.
Tηλέφωνο: 212 564 7272
http://www.esca-nyc.com