Αριάν Λαζαρίδη

28 Ιουνίου 2017
Η δημοσιογράφος, συγγραφέας, ενδυματολόγος, υπέρκομψη μούσα Ελλήνων σχεδιαστών και δημιουργός … θετικής αύρας μέσω των φυλαχτών της μας αποκαλύπτει τις γαστρονομικές της συνήθειες.

Από ανάγκη να χαρίσει θετική ενέργεια στους γύρω της η Αριάν άρχισε να φτιάχνει φυλαχτά. Αληθινά φυλαχτά από μοναστήρι, τα οποία κεντάει σε διάφορα χαρούμενα χρώματα, με χάντρες και κρυστάλλους και κάνοντας ευχές για καλή ζωή και για παντοτινό καλοκαίρι. Παράλληλα η Αριάν μας αφήνει να κρυφοκοιτάξουμε στον άκρως καλοκαιρινό και μποέμ τρόπο που τρώει και απολαμβάνει τις γεύσεις ενώ μαθαίνουμε και τι σημαίνει «μπεμπεδόφαγο».

« Τον παράδεισο αν δεν τον βρεις τον φτιάχνεις. Μιας και η πραγματικότητα γύρω μου τρέχει -ερήμην μου -άρχισα κι εγώ , ας πούμε για διαλογισμό,να φτιάχνω κοσμήματα! Καταπιάστηκα με φυλαχτά, κάτι σα μικρές ευχές φορεμένες πάνω μας για προστασία. Μ’ αρέσει  αυτό το παιχνίδι και αφού αρέσει και σε πολλούς άλλους, το’ χω ρίξει στις χάντρες και στα κεντήματα. Συγκεντρωμένη εκεί, λοιπόν, αφήνω τα άγχη να περνάνε από δίπλα μου ξυστά.... Το σπορ αυτό, ξεκίνησε για πλάκα -μέσω της σελίδας μου στο FB -και από τότε τα φυλαχτά μου ταξιδεύουν στο Μπενάκη, στο Μέγαρο, στα νησιά, παντού. Σαν ευχές ιπτάμενες....

Πριν ξεκινήσω να σας εκθέτω το γαστρονομικό μου ημερολογιο πρέπει να σας διευκρινίσω ότι είμαι ένα παιδί που  που μεγάλωσε με τοστ από το Έβερεστ όποτε δεν είμαι η αρμόδια ακριβώς να γράψω για γαστρονομία, παρ όλα αυτά θα σας πω την εκδοχή μου.

Η μέρα μου λοιπόν αρχίζει με τρεις εσπρέσο με πολύ γάλα .Κάτι σαν μιλκσέικ παιδικό. Από τότε που με θυμάμαι όλο κάποια δίαιτα έπαιζε όποτε τα  αγαπημένα μου φαγητά είναι τα απαγορευμένα. Καρμπονάρες, μουσακάς, πατάτες στο φούρνο, σουφλέ, κι ο,τι  άλλο περιλαμβάνει εκατομμύρια θερμίδες. Ειδικά αργά το βράδυ το ψυγείο γίνεται ο κολλητός μου και περνάμε αγκαλίτσα μαγικές στιγμές έρωτα. Και με την κατάψυξη επίσης, λατρεμένα παγωτά βανίλια ή μάνγκο από το fresh την ώρα που η πόλη κοιμάται μ` ένα καλό βιβλίο είναι η λαχταριστή μου αμαρτία.


Δεν μαγειρεύω, δυστυχώς, έχω όμως την τύχη να μαγειρεύει ο άντρας μου (είναι εξαιρετικός σε ό,τι φτιάχνει και ευτυχώς τον διασκεδάζει το μαγείρεμα)… αλλιώς μας σώζει το delivery του Φίλιππου και τη βγάζω καθαρή -όπως και  το Nora`s deli, ένα παντοπωλείο που θυμίζει τα παλιά, στην Αναγνωστοπούλου, ζωντανό παράδειγμα πως όλα γίνονται ακόμα και στην κρίση.  Εντάξει, ξέρω  να φτιάχνω μακαρόνια κ αβγά για τον μικρό ! Α επίσης κάτι άλλο που γνωρίζω καλα να φτιάχνω είναι γιαούρτι με ρύζι ελιές ντομάτες κρεμμύδι και σόγια, ένα δροσιστικό επίσης μπεμπεδοφαγο που με χορταίνει και αρέσει και στον μικρό. Τώρα που είπα μικρός , ο γιος μου έχει σταματήσει να με ρωτάει τι θα φάμε και πλέον τηλεφωνεί στον πατέρα του για να του πει τι σκοπεύει να φτιάξει.  

Από την άλλη ο μάγειρας άντρας μου ξέρει ότι αν θέλει να με καλοπιάσει ο δρόμος είναι απλός  και περνάει από το τηγάνι για μία μερίδα αβγά με πατάτες τηγανητές, αγαπημένο μπεμπεδοφαγο. Γενικά όμως είμαι εύκολη .Τρώω ότι κι αν μαγειρέψει .

Σπάνια βγαίνω έξω για φαγητό, αλλά η  ομώνυμη σαλάτα του Δουράμπεη με μία πανδαισία σαλατικών από το μποστάνι δεν παίζεται, ούτε μαγικό φίλτρο να` χε μέσα και δεν την έχω πετύχει αλλού. Επίσης μεγάλη αγάπη είναι η Ράτκα. Ολα μ΄ αρέσουν εκεί, και φυσικά θεωρώ κορυφαίο το Matsuhisa που όχι απλά οι γεύσεις του δεν υπάρχουν, είναι και σούπερ το σποτ. Ό,τι φάω συνδυασμένο με παγωμένο σάκε … και  απλά πετάω!

Για να μην σας κουράζω  και με δυο λόγια, στο φαγητό είμαι κάτι σαν την Μπλανς Ντυμπουα : πάντα στηριζόμουν στην καλοσύνη των ξένων-  και  την ικανότητα τους στη μαγειρική.  Και κάτι τελευταιο: λατρεύω την χωριάτικη σαλάτα - ναι τη φτιάχνω και μεγαλουργώ. Όπως και το καρπούζι στην παραλία, το κόβω τέλεια. Άντε καλό καλοκαίρι, λοιπόν, παιδιά, με μπόλικες χωριάτικες και καρπούζια»!