Είναι το κρασί που σχεδόν
πριν από 25 περίπου χρόνια σηματοδότησε μια περιοχή και μια ποικιλία.
Χρώμα ανοιχτό κιτρινοπράσινο, ζωηρό. Πολύ χαμηλής έντασης, ακόμη και με ανακίνηση του ποτηριού, άρωμα κίτρινου φρούτου και μόλις διακριτό εσπεριδοειδών. Στόμα λεπτό, με την οξύτητα να έρχεται πολύ γρήγορα να επιβάλει την παρουσία της και να το κάνει δροσερό. Αναμενόμενα σύντομο και φευγαλέο. Όλα αυτά δοκιμάζοντας το κρασί σε θερμοκρασία 11 βαθμών Κελσίου όπως υποδεικνύει η ετικέτα του. Αυτές οι συνθήκες όμως το αδικούν. Όταν η θερμοκρασία έφτασε στους 16-17 βαθμούς, το κρασί έβγαλε περισσότερα αρώματα από κίτρινα λευκόσαρκα φρούτα, χωρίς να έχει κάτι να φοβηθεί από την εμφάνιση κάποιων βαριών οσμών, ενώ το στόμα του έδειξε πιο στρογγυλό. Γι αυτό σας παρακαλώ μην κάνετε το λάθος να το δοκιμάσετε στους 11 αλλά στους 17. Θερμοκρασία στην οποία δεν χάνει την δροσερή του αίσθηση. Το καλό μιας παρατεταμένης δοκιμασίας, όπως έγραψα στο εισαγωγικό μου, είναι ότι σου επιτρέπει να επανέλθεις και να το δεις σε διαφορές φάσεις οξείδωσης στο ποτήρι αλλά και θερμοκρασίας.
Βαθμός 77/100 (74/100 εάν το δοκιμάσετε στη χαμηλή θερμοκρασία) γιατί αν και έχει καταφέρει να αποποιηθεί κάθε ίχνος οξείδωσης και να κρατήσει τη φρεσκάδα του, έχει ταυτόχρονα ένα αρκετά χαμηλό αρωματικό δυναμικό. Έχει λεπτότητα αλλά του λείπει η μεγαλύτερη ένταση ώστε να διακριθεί. Το στόμα του είναι εξ όσου αδύνατο και χωρίς την οξύτητα που μας έχει συνηθίσει. Η οξύτητα κάνει πιο αισθητή την παρουσία της περισσότερο εξαιτίας της έλλειψης σώματος και γλύκας παρά ως αυτοδύναμη παρουσία. Στην επίγευση εμφανίζεται πιο ήπια αλλά και σύντομη.
Πρόκειται για ένα ιστορικό κρασί αφού είναι το πρώτο που έγινε γνωστό από τη ζώνη της Αιγιαλείας, μιας ζώνης που τώρα μόλις αρχίζει να αναπτύσσεται και να αποκτά αυτοτέλεια σε σχέση με αυτή της Πάτρας. Κάποια στιγμή θα γίνει και αυτό. Είναι ένα από τα λίγα κρασιά που τολμούν να παρουσιάσουν αυτή την ποικιλία αυτοδύναμη. Εξ αιτίας της λεπτότητάς της συνήθως χρησιμοποιείται ως υπόστρωμα για να πλαισιώσει άλλες πιο αρωματικές, όπως το Μοσχοφίλερο. Όπως και το Σαββατιανό είναι ιδανικό για το καθημερινό ελληνικό φαγητό, αλλά αποκλείεται από κάθε σύγκριση με τις επιτυχημένες διεθνείς ποικιλίες της μόδας.
Τιμή στην Κάβα Ανθίδης: € 5,00